Düşündüklerini dile dökememiş, zifiri karanlık bir gecede, yabancı bir gemide,hiç alışık olmadığı halatların arasında el yordamıyla yolunu bulmaya çalışan denizciye benzetmişti kendini.
İnsan eskiden beri metafizik bir kavram olarak mutlaka adalete inanır ama anlaşılan o ki evrende adalet diye bir şey yoktur. Haktan, adaletten anlamayan, doğada kara bir leke gibi duran, gaddar, insafsız, düzenbaz bir vahşi olan o adam neden hayatta kalmıştı? … ondan çok daha iyi olan milyonlarca, milyarlarca insan ölüp giderken ona bir şey olmamıştı.
İşte tam o dönemde, Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını farketti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu.