“Bu sevinçler öylesine küçüktü ki sanki kumların içindeki altın tozları gibiydiler ve hüzünlüyken yalnızca kum tanelerini görüyordu ama yalnız altın tozlarını gördüğü güzel anlar olmuyor değildi.”
“O günden sonra,sevgili olmadı artık,en çok sevilen oldu;yüreğimde bir yer isteyen,bağlılıkla ya da haz fazlalığıyla oraya yerleşen bir kadın gibi olmadı;hayır,bütün yürek oldu,kasların oynaması için zorunlu bir şey oldu...”