Bejna Yücel

"Tuhaf bir adam oldum Kendimle konuşuyorum evin içinde Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle Merak etme, mutfağı tertemiz ettim Terlikler senin istediğin gibi duruyor Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı Bir kahve yapayım diyorum İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana Sessizlikten mi nedir Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum. İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum."
Sayfa 59
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"Ölümü senden mi öğrenecektim Soluğu canımdan çekilen kadınım."
Sayfa 43
"Eğer karşındakini insan olarak görmezsen ona karşı davranışında vicdani kısıtlamanın yeri pek bulunmaz."
Sayfa 55
"Bir zenci, ayakları varsa, onları mutlaka kullanmalı.Aynı yerde çok uzun süre oturursa, biri o ayakları bağlamanın bir yolunu bulabilir."
Sayfa 24