"İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu.İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor,bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu.Yalnız. Yalnız.
"Annem çok sevinmelerin kadınıydı.
Bazen sevinince annem gibi,
Rengarenk reçelller dizerim kalbimin raflarına.
Annem çok sevinmelerin kadınıydı,
Sıcak yemeklerin."