Platon (Eflatun)’da “felsefe”den söz edildiğinde temel kavram aşktır. Aşk, bir varlığın yokluğunu hissetmektir. Yokluğunu hissettiğiniz şey ise bilgeliktir. Yokluğunu hissediyorsanız zaten o aşk, gerçek aşktır. Gerçek aşk sahiplenmedir, tahakküm değildir. Gerçek aşk sizi dönüştüren bir aşktır. Platon’da Philon’un başındaki dostluk ve daha sonraki Symposium diyaloğunda anlatılan Eros muhteşem bir aşk olarak karşımızda durmaktadır. Sizi dönüştüren bir aşktır. Her şeye de tahammül etmenizi sağlamaktadır. Bu anlamda Platon aşktan bahsettiği anda güzel varlıklardan, dünyanın seyredilmesinden yanadır. Güzellikten nasip almamış biri, Platon’a göre, bilgelikten de nasip alamamaktadır. Hayvanlardaki, bitkilerdeki, insan yüzlerindeki güzelliği anlamadığınız sürece felsefe yapamazsınız.