Acımak içinde bir horgörü, bir kibir, bir lütufkârlık barındırıyor. Başkasına acıdığımızda, kendimizi bir üst konuma yerleştirmiş oluyoruz. Kendine acımak ise insanın nefsine yapacağı büyük kötülüklerden birisi. Üstelik bir tuzak. İnsan, yaralarını teşhir etmek için kurban kimliğine bürünmekle en çok kendisini kandırır. Ruh sağlığının en önemli bileşenlerinden birisi, insanın kendisine acımayı karakterinin asli unsuru yapmaması ve sahip oldukları için şükran duyabilmesidir.