Çok kitap alırım ve uzun bir süre öylece kütüphanemde durur. Halen okumadığım onlarca kitabım var. Tam sayısını vermek istemedim sanırım çekindim. Bazen bende abarttığımı kendi kendime söylesemde her bir kitabın belli bir zamanı olduğunu düşünüyorum. Yani tam şu an bu kitabı okuyabilirim artık derim ve başlarım. Bazen hiç olmaz bazende tam isabet. Bu kitaba başlarkende fazla bir fikrim yoktu. Mizahını çok sevdiğim adam Feyyaz Yiğit’in yazmış olduğu bu kitabıda görmüş ve merak edip almıştım. Yine uzun bir süre bekledi ve sırası geldi diyip okumaya başladım. Beni çok şaşırttı. Ve hikaye içerisinde bir daha şaşırttı. Farklı farklı duygularla ve nasıl ifade edileceğini bilmediğim hislerle devam ettirdi. Çok beğendim ve tuhaflık içerisindede son sayfayı okuyup, bitirdim. Sanırım ‘’tuhaf’’ kelimeside az bir şey açıklar gibi hislerimi.