Akın Yıldız
@Ben_Suay
Yavaş okur
Rafadan Tayfa
29 Şubat 1904
22 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Umarım bu inceleme sizi bulmaz2024 Okuma Raporları
Biraz spoiler var. Bu incelemeyi kimse okumayacağı için pek takmadım.
Kitabımız, Sadie'nin sinir olduğu insanlara yazdığı gizli e-maillerin bütün okula yayılması ve mükemmel öğrenci profilinin zedelenmesi sonucu yaşadığı zorluklar ile ilgili. Sadie'nin; sürekli herkesi memnun etmeye çalıştığını, kendinden fedakarlıklar vererek kurduğu hayatı fark etmesi de sonucu. Tabii bi de 10 yıllık rakibi Julius var. Konusunu okuyabilirsiniz zaten, açıkcası yazmaya üşeniyorum. Yazarın diğer kitabının aksine bu kitabında gerçekten 'rivals to lovers' vardı.
İyi yanları:
+ Sadie ile Abigail: İkisinin arkadaşlığını okumak gerçekten eğlenceliydi. Birbirlerine zıt olmalarına rağmen, birbirlerine karşı anlayışlı ve alışık olmaları çok tatlıydı. Bence Abigail, zorlamadan da özgün bir karakter yazılabileceğinin güzel bir örneği.
+Kitabın dili: Zaten fazla romantik kitap okumam. Yalnızca Ann Liang yazdığında okurum çünkü yerden gökyüzüne betimlemeleri olsun, okuduğumda hep içimde karahindibalar uçuşuyormuş gibi hissediyorum (benzetme olmadı ama benden de bu kadar, acıyın). Karakterlerin duygusal betimlemeleri arada bir tekrara düşüyor ama genel olarak rahat ve hoş bir anlatımı var.
+ Hayatımızdaki küçük anlar: Kitabın en sevdiğim yanlarından biri de hayatta hiç fark etmediğimiz ama bir o kadar duygusal anlara değinilmesi. Zamanla unuttuğumuz ama bir zamanlar değer verdiğimiz nesneler, yaşarken ne kadar mutlu olduğumuzu fark edemediğimiz ama geriye dönüp bakınca anladığımız anılarımız hepsi satırlar arasına özenle dizilmiş. Arada duygulanmadım değil.
Eksik yanlar:
-Romantizm?: Evet, insanlar bunu 'rivals to lovers' için okuyor ama benim için olmadı, maalesef. Julius agayı pek sevemedim. Çocuğun kişiliği yok ki. Soğuk, zalim, karanlık bakışlar ve kahkahalar atmak, bi de nedense Sadie'ye
Reklam
Okumayın, kalsın.
Her defasında daha kötüsü olamaz dediğimde bu sözcük yığını karşıma çıkıp, ağzımı burnumu kırıp "mal" diye yüzüme bağırdı. 1 ay boyunca bir hiç için beklemişim. İlk kitabı beğenmiştim, ikincisi berbattı ama merakım beni kaçınılmaz kaderime yani bu kitaba sürükledi.
Üslup gittikçe kötüleşiyor:
1.kitap:
"If hope were a pair of wings, Evangeline’s were stretching out behind her, eager to take flight again."
Bence gayet tatlı bir tabir.
3.kitap:
"The rest of the memory was blurry around the edges, like a dirty pane of glass that gave the impression of an image without actually showing what it was"
Kirli cama benzetip ne diye kirli camın özelliğini anlatırsın ki.
Karakterler aptallaşıyor. Kitap kendi sihrinden giderek uzaklaşıyor. Sevmediğim kitapları okuyamam, dayanamıyorum...
-1/10
Yalnızız
Bir daha Peyami Safa felan okumak istemiyorum. İnsanların bu kitaba 10/10 vermeleri için kitabı gözleri kapalı okumuş olmaları gerek. Bu 416 sayfalık işkence bence suçluları konuşturmak için bile kullanılabilir. Beni bile bu yazıyı yazdırmak zorunda bıraktı.
Kitabı yeterince kötülediğime göre şimdi kitabın özelliklerine geçebiliriz:
1-) Besim, sus.
Besim karakterinin ne kadar karaktersiz ve lüzumsuz olduğunu okuyanlar anlamıştır diye tahmin ediyorum. Karakterin var olmasındaki tek amaç, Samim'in zekasını övmek veya onun hayali ülkesine pek de gerçekci olmayan bir ilgi göstererek Samim'i konuşmaya mecbur bırakmaktan oluşuyor. Şakalarını komik bulmamamı benim mizah anlayışımın farklı olmasına bağlıyorum.
2-) Samim'in "Ahlakı"
Samim'in insanlara ahlakla ilgili ahkam kesmesini okumak kitabın işkencesinin doruklara ulaştığı kısımlardı. Ne yazık ki bu kitabın %70'ini felan oluşturuyor çünkü Samim, sütten çıkmış ak kaşık(!) ve diğer herkes kötü ve ahlaksız(!!) Samim, kızı olabilecek yaşta... hayır daha kötüsü kızı olabilecek biriyle ilişki yaşarken bu üstün ahlakı neredeydi çok merak ediyorum. Muhteşem "zekasını" da Simeranya'da unutmuş varsayıyorum.
3-) Simeranya = robotlar evreni
"Eski dünya hislerinizden kurtulunuz. Yoksa kabul edilmezsiniz."
Kısaca "robot olun." desene? Ne uzatıyorsun? Simeranya'da her şeye çözüm olması, hastalıkların yalnızca insanların ruh hallerindeki bozukluklardan gelmesi (bizim zeki Samim'iz en basitinden bazı hastalıkların doğuştan geldiğini unutuyor gibi), insanların kusursuzluk içinde parlamaları, sanki insanların kendi öz iradeleri ve nefisleri (bu Simeranya'da yok ama bu yüzden insan değiller işte) yokmuş gibi her şeyi garip bir displinsizlikle halletmeleri saçmalıktan başka bir şey değil. Bana hiç zekice gelmedi ve beni hiç
Sıkıcı
Sanırım bu kitabı sevmeyen bi tek benim. Kitabın dili sade, hoş ve akıcı ama ne olacağını tahmin edebilmek de kitabın tadını kaçırıyor. Zaten pek bir olay da yok. Karakterleri bi türlü sevemedim. Hepsi tekdüze ve sıkıcı geldi. Kendimi okumak için zorladım ama olmadı.