BenceKitapOku
@BenceKitapOku
Her inceleme eseri okuyanlar ve okumayanlar için iki farklı yorum içermektedir.
18 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
“Bizim devrimiz geçmiş Gülsarı. İkimiz de kocadık. Artık kime ne yararımız olur? Bende güç kalmadı. Sonumuza varan yol, evimize varan yoldan daha kısa artık..”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
OKU(MA)YANLAR:
Aytmatov’un kitaplarında hayvanlara sıkça yer verildiğini, hayvanları konuşturarak olayın akışına dahil ettiğini hep görürüz ve bunu çok güzel başarıyor. Bunda veteriner olmasının, Türk’lerin tarihte hayvanlarla içli dışlı yaşamış olmasının, özellikle at, kurt gibi hayvanlara çok önem verilmesinin etkisi yüksektir. Kitabımız sondan başlıyor; artık yolun sonuna gelmiş, son yürüyüşünü yapan bir atımız ile başlıyor ve atın son halini görünce, atın sahibinin geçmişe dönerek hem kendisinin hem atının eski yer yer güzel, yer yer acı anıları hatırlamasıyla olay örgüsü oluşuyor kitapta. İkinci Dünya Savaşı dönemini de kendi gözüyle aktarıyor yazar bu anılar ile birlikte. Yıllar geçtikçe her şeyin değiştiğinin, hiçbir şeyin aynı kalmadığının, ne kadar hizmet edersen et sonuna terk edilmenin, sevdiklerinin elinden alınmasının acı bir romanıdır aslında kitap. Bir at ile insanın dostluğunun çevresinde gelişen olaylara tanık olmak istiyorsanız bence bu kitabı okuyun.
OKUYANLAR:
Ekim devrimine katkı sağlamış, rejimin öncü savunucularından olan, bu görüşü savunmadığı için abisini şikayet eden Tanabay savaştan memleketine döndüğünde partinin sekreteri yakın arkadaşı Çora’nın isteğiyle at bakıcılığı görevini alır ve çok farklı bir hayat başlar önünde. Sürüsünün içinde bir tay olan Gülsarı ile özellikle yakınlık kurmaya başlayan Tanabay atı yavruluğundan itibaren özenle yetiştirir ve artık en yakın arkadaşıdır. Gülsarı ile yarışlara katılır üst üste birinci olur, dikkatleri üstüne çeker. Partiye Çora’nın ölümüyle yeni sekreter gelir ve sekreter dillere destan Gülsarı’yı kendisi için isteyince dünya Tanabay’ın başına yıkılır. Gülsarı sahibine olan sadakatiyle sürekli kaçar fakat sekreter daha çok hırslanarak atı tekrar tekrar getirtir, ayaklarına pranga vurur, iğdiş eder
“Keşke imkân olsaydı da (ki insan tabiatı için bu asla mümkün değildir) herkes, hepimiz, benliğimizin en gizli köşelerini olduğu gibi açığa vurabilseydik; başkalarına, hatta en yakın dostlarımıza, sırası gelince kendimize bile itiraf etmekten çekindiğimiz ne varsa, hepsini korkmadan ortaya dökebilseydik, dünyayı saracak pis kokudan hepimiz boğulurduk”
OKU(MA)YANLAR:
Kitap Dostoyevski’nin sürgün yıllarından sonra yazdığı ilk roman olmakla beraber ilk kitabı İnsancıklar’a göndermeler ve kendi hayatından izler ile dikkat çekiyor. Kitap yazıldığı dönemde beğenenler ve beğenmeyenler olarak çok tartışılmıştır, en çok okunan, hakkında en çok konuşulan kitaplar arasında yer almıştır. Kitabın başlarında iki farklı konu işlenir, sonrasında bu iki konunun birleşmesiyle çok güzel bir eser ortaya çıkar. İnce bir kitap olmasına rağmen aşk, yoksulluk, ihanet, entrika, gizem, pişmanlık daha birçok farklı konuyu birbirine harmanlayarak dolu dolu bir kitap ortaya çıkmıştır. Başlıca karakterlerin hepsinin kendine has ezilmeleri vardır, bu ezilmelerin hepsi birer birer önemli yerlere dokunur. Bu ezilmelerin sizin de hayatınıza dokunmasını istiyorsanız bence bu kitabı okuyun.
OKUYANLAR:
Nelli... Senin kadar üzüldüğüm, senin kadar sonun mutlu bitsin diye temenni ettiğim az karakter vardır. Kitabın ismi ilk başta sizlere de sınıf çatışması okuyacağım hissi yarattı değil mi? Gel gelelim sınıf çatışmasından ziyade her karakterin kendine özgü ezilmişliği vardır ve kitap bize farklı farklı ezilmelerin nasıl olacağını sunar. Ezilmiş olarak doğan ve ezilmiş olarak ölen Nelli karakterimiz var, hikayesini anlattığı sahne ağlayacak duruma sokuyor insanı, babasız büyür, annesi ölünce ev sahibi kadın onu satar, dilencilik yapar henüz küçük yaşta hayatın sillesini yemiştir. Ayrıca gururludur, fincanı kırdı diye gider dilenir yeni fincan alır, Vanya kendisine bakıyor diye hemen evi temizlemeye başlar ve sonlara doğru babasının kim olduğunu bildiği halde söylememesi bu yaşta bu kadar gurur ne desem bilemedim... Ana karakterimiz Vanya kendi isteğiyle ezilmiştir kendinden taviz vererek herkesin yardımına koşuyor, kendinden önce herkesin mutlu olmasını
