Ama hayat böyleydi, illa bir yerde in insana hiç istemediği soruları sorduruyordu, daha kötüsü bazen insan kendini iyi hissedeceği cevaplara inanmayı istese de inanamıyor; saf, çıplak, en hakiki gerçeği bulmak istiyor ama gerçekle yüzleşmeye de gücü yetmediği için arafta kalıyordu.
Günaha düşmek kendi başına yeteri kadar kötüyken bunu meşru görmek ise küfürdür. Bir günahkâr, yaptığının kötü olduğunun bilincindeyse ve içten içe günahını sindirip sonra mağfiret umuyorsa bu onu pişmanlığa ve samimi bir tevbeye ulaştırabilir. Ancak günahını meşrulaştırıp kendi fikrini Allah’ın hükmünün üstüne çıkarıyorsa kaçmasının çok zor olduğu inkâr bataklığına düşmüş ve Allah’ın şeriatına meydan okumuş demektir.