İnsanın gündelik hayatında yıktığı,elden çıkardığı ve feda ettiği ilk şey isyandır.İnsanı dünyada tanrı benzeri yapan isyanı kaybediyor.Niçin?Bazen taksit için.İki,üç,beş yıllık senet imzalatıyor;artık yerinden oynatılamıyor.Başına gelen her talihsizlikte"peki,başüstune"demesi gerekiyor çünkü taksitler onun maaşına,gelirine göredir.İnsanın tanri benzeri olmasının bir buzdolabına,bir eve,bir otomobile feda edildiğini görüyoruz.Sonra bu insan neleri kaybettiğini,buna karşılık nelerden zevk aldığını anlamaz.İsyankarlık,tanrısal olma yeteneği ve Allah'ın yeryüzündeki halifeliğini feda etme karşılığında bir otomobile sahip olmak,ne kadar zevk veriyor ki zevkin bedeli isyan ve inkar olsun?İsyanın,reddetmenin,yaratıcı olmanın,bilincin tadını almış bir kimse kesinlikle bunu başka bir değerle değişmez.