Miyase Kızılırmak
@Beniunut
Kalbinin hisleriyle hareket et. Dünyanın boş hırslarına kapılma...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anlaşamamak çok anlaşılır bir nedendi ayrılmak için ama kimseye bu kadar açıklama yeterli gelmiyordu. Daha geçerli sebepler istiyordu toplum bizden. Hiç değilse şiddetli bir geçimsizlik istiyordu.
Alıştın diye hiçbir şey kolay olmuyor.
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığınız anda bitmez. Kargalar Büyücüsü benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Kitabı okurken yalnızca hayali bir ülkenin yönetimini değil; günümüz dünyasında hâlâ devam eden güç ilişkilerini, korkuyu ve insanların sessizliğini de görüyorsunuz. Bu yüzden kitap, fazlasıyla gerçek hissettiriyor.
En sevdiğim tarafı ise anlatım dili oldu. Bu kadar politik bir kitabın absürt ve mizahi bir üslupla yazılması bence kitabı çok daha etkileyici hale getirmiş. Okurken bazı yerlerde gülümsüyor ama birkaç sayfa sonra aslında ne kadar sert bir eleştiri okuduğunuzu fark ediyorsunuz. Özellikle hükümdarın yaşadığı her olay karşısında şişip devleşmesi çok güçlü bir metafordu. Güç kaybettikçe daha görkemli görünmeye çalışan yöneticileri düşündürdü bana.
Kitapta dikkatimi çeken başka bir detay da hükümdarın çocuklarının organlarını büyütmesiydi. Burnun, kulağın ve gözün büyümesi bana iktidarın her şeyi görme, duyma ve kontrol etme isteğini çağrıştırdı. Ama bir yandan da devletlerin kontrol etmeye çalıştıkça nasıl “canavarlaştığını” hissettirdi.
Kitabın ismi bile çok orijinal olmuş. “Kargalar Büyücüsü” bence yalnızca dikkat çekici bir isim değil, kitabın ruhunu taşıyan bir metafor. Kargalar bana sanki yıllardır değişmeyen bu düzeni uzaktan izleyen sessiz gözlemciler gibi geldi. İnsanlar değişiyor, liderler değişiyor, hatta sistemler değişiyormuş gibi görünüyor ama iktidarın doğası hep aynı kalıyor. Kargalar da bütün bunların üstünde dolaşan bir hafıza gibiydi sanki.
Aynı zamanda kitap boyunca toplumun görünmez bir büyü altında yaşadığı hissi vardı. Herkes gerçeği biliyor ama yine de düzen devam ediyor. İnsanların korkudan, çıkar ilişkilerinden ya da alışkanlıklarından dolayı sessiz kalması bana görünmeyen bir büyünün etkisini düşündürdü. Bu yüzden
