"İnsanlık bunaltıdır!"derler.Bağlanan ve yalnızca olmak istediği kimseyi değil,bir yasa koyucu olarak bütün insanlığı seçen kişi, o derin ve tümel(külli) sorumluluk duygusundan kurtulamaz....Onlar bunaltılarını maskeleyerek ondan kaçarlar.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya,bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Bir iş var bu işin içinde.
Kültür hiçbir şeyi ve hiç kimseyi kurtarmaz,bir şeyi haklı da çıkarmaz.Ama insanın bir ürünüdür o ve insan ona yansıtır kendini ve onun aracılığıyla ve onda kendini görüp tanır; bu eleştirel ayna,insana imgesini gösterir ancak.