Seni okudukça içinde kayboluyorum. Bir kitaptan bu kadar etkilenebileceğimi hiç düşünmemiştim. Okurken neler hissetmem gerektiğini ayırt edemiyorum. Okurken bazı anlarda beni bunalıma sürüklendiğini hissediyorum bazı anlarda çok önemli noktaları düşündürüp sorgulattığını hissediyorum.O kadar bağlandım ki bitecek diye kaygı duyuyorum ama durmadan da okumak için fırsat kolluyorum. Bir kısır döngü içine girdim sanırım. Birdikten sonra kaç defa daha okurum bilmiyorum ve benim gibi bu kitabı okuyup da böyle duygular hisseden başkaları var mı diye merak etmiyor değilim. Sağlıklı bir ruh haliyle bitiririm umarım. Yoksa kendi ruh sağlığımın bozuluşundan seni sorumlu tutacağım sevgili Nietzsche..