Berfin Demir
@Berfikto
12 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Babam asla "Dizlerimin üstüne çöküp başkaları benden katbekat acı çekiyor diye şükredeyim" anlayışında olmamıştı. Neden yanıldığını da anlamıyordum çünkü hayatın böyle işlemediğini bilmeyen yoktu. Öyle işlese -dünyanın en büyük talihsizi olduğuna karar kılınan kişi hariç- hepimiz mutlu olurduk, oysa bildiğim çoğu insan mutsuzdu. Şu gündelik dünyada, beşerin şu küçük dünyasında, vaktimizi sonsuzluk namına nimetleri sayarak ve izafi olandan sakınarak geçirmiyorduk ne de olsa. Oysa -hassasiyetlerin çeşitlilik gösterdiği, toplumsal tarihleri bir olsa da kimsenin kişisel tarihinin başkasıyla aynı olmadığı, bir kişi için tetikleyici olanın başkasınca fark edilmeden geçtiği- o izafi, o gelgeç düzlem, tam da hayatın bütün hamlığıyla yaşandığı ve o hayatı yaşama şekline verilen kusurlu zihinsel tepkinin vuku bulduğu yerdi.
Reklam