Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben sana teşekkür ederim beni sen öptün,
Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;
Serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;
Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,
Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.
Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da.
Durdum.
Dinledim.
Güneşler geçti üzerimden. Yağmurlar, rüzgarlar geçti. Kara kara bulutlar gelip durmuştu başımda, derken baktım, onlar da geçti.
Bekledim. Günler geçti üzerimden. Başta saydım bir bir, sonra bıraktım. Aylar geçti. Bir başıma oturup düşündüğüm balkonlardan, serin sessiz yaz akşamları geçti.
Gittim sonra. Şehirler geçti yanı başımdan. Şehirler dolusu insanlar geçti, el sallamadan. Hepsini sevdim.
Çağırdım, ay göründü karşıdan, kuşlar geçti. İnsan yalnız gelmeyeceğini bildiğini böyle fazla çağırır dedim, acılar geçti.
Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaşamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş insanlardır.
Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar, onlar oluşurlar.