"Sen, burada misafirsin ve buradan da diğer bir yere gideceksin. Misafir olan kimse, beraberce getirmediği şeye kalbini bağlayamaz. Bu menzilden ayrıldığın gibi bu şehirden de çıkacaksın, keza bu fanı dünyadan da çıkacaksın... Öyle ise aziz olarak çıkmaya çalış."
Sonra sözlerime, Alexis Carrel'in, insanla ilgili şu tespitiyle başladım:
- İnsan önce kendini tanımalı ve kendisini bir kitap gibi okumalıdır. Kendisini okumayan insan, kâinatın en ince sırlarını bilse de yine cahil kalır.
Bu olağanüstü gecenin ansızın karşıma çıkarttıkları, kapanıp kalmış ruhumun birdenbire açılması, geçmişimin en karanlık yanlarının, en gizli dürtülerimin şimdi apaçık karşımda duruyor olması tuhaftı.
....hafızamda o anlara varan yolu adım adım katetmek için ne bir işarete ne de kılavuza ihtiyacım var, bir uyurgezer gibi ister gecenin ister günün ortasında olsun, istediğim zaman o noktaya geri dönebiliyorum ve her bir ayrıntıyı sığ bellekten değil de, sadece yürekten gelebilecek bir berraklıkla görebiliyorum.