Berfin yılmaz
@Berfinyilmaz
Şu anda okuduğu kitap
Şüphesiz, kitabın şu son cümlesi en çarpıcı olanıydı:
Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine bir insanların yüzlerine bakıyor;ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.
Reklam
-Spoiler-
En sevdiğim karakter, Kyoto’nun mağrur ve tatlı başkahramanı Çieko’nun bilmediği köylü ikiz kızkardeşi Naeko. Çieko ve Naeko daha bebekken birbirinden koparıldılar. Çieko zengin bir aile tarafından evlat edinildi. Naeko ise köy yaşamının acımasız kollarına bırakıldı. Bu yüzden (hayalimde tasvir ettim) bakışlarında yaşam mücadelesi, kırgınlık ve aynı zamanda ümit var.
Martin Eden.. Aşk’ın vesilesi ile hem büyüye kapılmış hem de bilincine kavuşmuştu. Dünya onun için hem yaşanılması gereken bir yer hem de cehennem olmuştu. Bilginin getirdiği bilinç ile uyanış yaşamış, her dönemin sorunu olan maske altına gizlenmiş insanlarla ve onların maskeleri ile tanışmıştı. Bu tanışıklık, o muazzam ve sonsuza dek sürecekmiş gibi gelen aşkını bitirmiş,ve hatta kendi sonunu getirmişti... böyle mi sona ermeliydi herşey?
Veronika ölmek istiyordu. Ama içinde ona hayat veren birşey keşfetti. Aşk mıydı? Yoksa çaresizlik mi? Bence hepsi bir adımdı. Doktor sen çok iyi iş başardın. Günümüz insanların en çok ihtiyacı olan şeyi keşfettin.
Düello; Anton Çehov bir hikayeciye göre romanda iyi iş çıkarmış. Kitabın konusunu son 30 sayfada anladım.
-spoiler-
Dedikodu öne çıkan konuydu. Önyargı da öyle. Fon Koren in laveyski hakkında atıp tutması( bazı özelliklerini tamı tamına bilmişti o ayrı).. düello sonunda layevski olmayı istediği insana dönüştü. Ve tabi fon korenin istediği insan tipine. Böylece fon Koren yanıldığını anladı. Pişman oldu.
Ne kadar da gerçekleri anlatan bir roman.
