Ve muhteşem seri bitti. Üzülsem mi sevinsem mi bilemiyorum. İçimde bir boşluk oluştu. 1 aylık okuma serüvenimde o kadar bağlandım ki büyücüler dünyasına..
Her sayfası dolu dolu gecen bir kitaptı. Aksiyon hiç dinmedi. O kadar kaptırdım ki kendimi Voldemortla karşılaştığında yüreğim ağzıma geldi. Son kitap diye yavaş yavaş okuyacaktim halbuki :) ilk 350 sayfayi kendimi tuta tuta 2 gunde okudum sonraki 350 yi bi gunde okudum farkında olmadan. Ama cidden farkında olmadan. Bir sonraki bölümde bırakırım diyip diyip merak edip bırakamadım ve bi baktım gecenin 3 u kitap bitmiş...
Bu son kitapta Harry, Ron ve Hermonie Hogwarts 'a dönmediler ve ben okurken eksikliğini çok hissettim. Hogwarts Harrynin olduğu kadar bizimde evimiz gibi olmuş.
Yazarın önceki kitaplarda bıraktığı küçük ipuçlarını bu kitapla farkettik ve yazara birkez daha saygı duydum. Muhteşem bir kurgu ve zeka.
Ah severus snape.. Seni en başından sevmişim ve iyikide sevmişim. Dumbledore beni hayal kırıklığına uğrattı...
Harry ve arkadaşlarının hortkuluklari ararken bi yandan da ölüm yadigarlarinin, Dumbledore'un verdiği eşyalarla bağlantısını araştırır.
Hogwarts Savaşı, ölüm yiyenler ve karşılarında arry Potter ve zümrüdü anka yoldaşligi üyeleri,. D. O'nun üyeleri. Ve üzücü kayıplar verilsede kazanılmış bir savaş, ölen bir Karanlık büyücü Voldemort.
Aradan geçen 19 yıl. Hogwarts'a giden çocuklarıni yolcu eden
Harry ve Ginny Potter
Hermione ve Ron Weasley,
Ve 19 yıldır hic acımayan yara izi. Her şey yolunda.
Bir kitabı 2. Kez okuyamam ama sanırım Harry Potter serisini birkaç kez okuyacağım. Benim için cok yönden ilklerin sahibi oldu bu kitap. Ilk en uzun serim, ilk tam anlamiyla okuduğum fantastik , ilk en uzun kitap (zümrüdüanka yoldaşligi) ve bitmesine en çok üzüldüğüm seri..
Kitaba ismini veren Ölüm