Berke
@Berkecoklu
Lisans
Bursa
1998
98 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
2. Dünya savaşına ve karışık siyasi olaylarına meraklı olanlar için hemen temin edilip okunması gereken bir eser. İtalyan Dışişleri Bakanı ve aynı zaman Mussolin’in damadı olan Ciano’nun günlüğü olan bu eser birçok olayı gün yüzüne çıkarmış. İtalyan’ın harpteki güçlüsüzlüğü, Hitler-Duçe ilişkisi, ülkelerin içinde bulundukları durumlar ve daha birçok şeye ışık tutmuş bir eser. Zaman zaman tekrara düşse bile çok büyük keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Reklam
Karışık Fransa Devrimini, Terör Dönemini, Direktuvar, Birinci Konsül ve en sonunda İmparator Napoleon olacağı zamanları asla anlayamamıştım ta ki bu eseri elime alana kadar. Atatürk’ten sonra hayatını bu denli merak ettiğim başka bir lider yok. Tonlarca not aldım onun hakkında, sözlerini alıntı olarak paylaştım ve sayfamda kalıcı olarak kalmasını sağladım. Bu eser sadece tarih okumayı sevenlere değil aslında herkese hitap ettiğiniz inanıyorum. Napolyon birçok açıdan ilgi çekici bir karakter, savaş anında bile Paris’i düzene sokan, kuytu bir kasabadaki verilen vaiz’i beğenmeyip şikayet eden, çevresindekileri evlendirmekten tut yaşamını nasıl sürdürmesi gerektiğine kadar karışan bir karakter. Savaşlarını, aşklarını, iktidardayken yönetimini, düşüncelerini, ihtiraslarını derin bir şekilde analiz edip hayatınıza yeni bir anlam katabileceğiniz bir yapıt bu. Yazarın yoğun çabasına da hayran olmamak elde değil. Savaştığı meydanlarını gezip analiz etmesi, tonlarca eseri ve en önemlisi yeni çıkan 33.000 mektubu okuyup bu eseri ortaya koyması muazzam bir iş. Uzunca bir değerlendirme olmasa bile bu eser için söylenebilecek en önemli sözüm; Alın, okuyun ve okutun. Hayatı böylesine ilgi çekici bir karakter vakit ayırın ve kahvenizle birlikte onunla güzel bir Paris sabahına, İtalya’nın bitmek bilmeyen güzelliğine, Mısır çöllerine, Alman kasabalarına ve yanan bir Moskova’ya doğru yola çıkın…
Spoiler içerir.Edebiyat
Birçok insanı derinden etkileyen yazarlar, kitaplar vardır. Jack London’ın ilk okuduğum Beyaz Diş kitabından bu yana, en çok sevdiğim, okumaktan en keyif aldığım yazar olduğunu farkettim. Hayatımın her alanında eksik kaldığım yerleri görüp, farketmemi sağladı yazar. Martin Eden’i elime aldığım ilk saniyesinde biliyordum, aşık olacaktım bu kitaba. Nitekim yanıltmadı aşık oldum…
Hataylarıyla, tutkularıyla, aşkıyla, vazgeçişleriyle hayran oldum Martin Eden’e. Aşkı, tutkusu için yazdığı hikayelerini ve şiirlerini anlamamalarına ve en sevdikleri tarafından bile desteklememesine rağmen verdiği savaşı sevdim. Ama bir o kadar üzüldüm, kırgınlıklarını içimde yaşadım…
En zor gününde, aşkını kendisini değiştiren o kadını yanında bulamayan bir adamdı bizim Mart. Günümüzde bile en büyük sorunlardan biri olan “çevre” baskına boğun eğmiş aşık olduğu adamdan, sevdasından vazgeçmişti Ruth. İleride yaşadığı o pişmanlık bile sahteydi, beceriksizdi. Mart’ı etkileyen buydu içinde herhangi bir sevgi kırıntısı bile kalmamış, aşık olduğu şeyin ne olduğu anlamış ve Ruth’a karşı olan duygularını tamamen yitirmişti. Yalnız bir adamdı, yıllar önce değer görmeyen eserleri şimdi kapış kapış giderken, o yapayalnız ve mutsuzdu. Ruhunu ele geçiren yalnızlığına dayanamadı, hayatta bir nedeni kalmamıştı çünkü. Arkadaşının yolunda gidip hayata ve geçmişte kalan hayallerine gözlerini yumdu.
Eserin son bölümleri öyle etkilendin ki, kitabın başlarında hayal ettiğim incelemem uçup gitti :) Martin Eden, her insanın mutlaka tanışması gereken özel bir adam. Kitabın tavsiyeye ihtiyacı zaten yok ve bundan dolayı çok mutluyum. Jack London’ın diğer eserlerini okumayı sabırsızlıkla beklerken en beğendiğim sözü ile bitirmek istiyorum.
“İnsan içindeki ışığa göre hareket eder, bundan ötesini kimse beceremez.”
Az da olsa spoiler içerir...Edebiyat
Bir yosma gerçekten sevilebilir mi? Ya da bir yosma aşık olabilir miydi? Aşk gerçekten her şeyi yenebilir mi? Birçok soru vardı okurken kafamda. Eseri okurken başlarda sıkıldım, ama olayın ana kahramanına teslim olunca kalemi, işte o andan itibaren kitaba fazlasıyla kaptırdım kendimi.
Armand’ın duyduğu aşkı, kıskançlığını ve sevdiği kadına kendini kaybedecek kadar olan düşkünlüğünü hissettim. Ona kızdım, ama bazen hak verdim. Sevdiği kadını gözünden bile kıskanıyordu, ama yaptıkları? Kibrin insan üzerindeki etkilerini, yaşattığı dramı hissettim. Ayaklarına kapanmaya hazır olduğu kadına, kibrin yüzünden teslim olamayan bir erkekti Armand...
Ah güzel Marguerite’m, çektiğin acılar, kederler ve aşkın için yaptığın fedakarlıklar... Öyle güzel betimlenmiş ki aşkın, sevdan kıskanmadım dersem yalan olur. Ama aşkın için çektiğin acılar beni derinden üzdü güzel kadın. Sevdiği adama teslim olmuştu Marguerite, öyle doyasıya seviyordu bu adamı. Aşkı için yaşadığı lüks hayattan sırtını dönmeyi göze almıştı. Her şeyden uzaklaşmak, sevdiği adamla uzaklarda ölene kadar yaşamak istemişti. Ama aşkın bazen 2 kişi arasında sınırlı kalamadığını acı bir şekilde görmüş oldu...
Aşk, kıskançlık, kibir ve sadakatin aşık olduğun kişiye göre değişimine, getirdiği acılara tanık olmak benim için güzel bir deneyim oldu. Gerçek bir olay oluşu beni daha çok bağladı kitaba. Özellikle kitabın sonlarındaki mektupları, sanki bana yazılmış gibi hissettim. Uzun lafın kısası, iyi ki önüme çıkmış ve tavsiye edilmişsin kamelyalı kadın. Seni okumak büyük bir keyifti...
Uzun süredir ertelediğim, bitmesin diye okumaya cesaret edemediğim bir eserdi. Yorum yapmayı ya da eleştirmeyi kendimde hak olarak görmüyorum. Hayatımda fantastik bir yeri hep olacak Witcher serisinin. İyi ki tanımış, okumuş ve oynamışım. Yaşattığın duygular, kıskandığım aşkın ve kahramanlıklarınla hatırlayacağım seni Witcher Geralt. Benim korkusuz, güzel kokulu Yennefer’ım seni daima seveceğim... Ve güzeller güzeli kızım Ciri. Ciri’nin tarifi çok ama çok zor, neler neler çektik be güzel kızım. Uzun lafın kısası bu seri alınmayı, okunmayı fazlasıyla hakettiğine inanıyorum. Umarım sizlerin hayatına da benim gibi etki eder. Elvada Witcher Geralt, Elveda Leylak ve Bektaşi üzümü kokan Yen, Elvada güzel kızım Ciri...
Reklam