"Kentin içinde de özellikle hastalık bulaşmış bazı semtlerin tecrit edilmesi ve buralardan yalnızca gerekli hizmetlerle yükümlülerden başka kimsenin çıkmasına izin verilmemesi düşünüldü. O zamana kadar buralarda yaşayanlar bu önlemi özellikle kedilerine yönelik üzücü bir işlem olarak görmekten kendini alamadılar ve her durumda, öteki semtlerde oturanları özgür insanlar olarak düşündüler. Buna kkarşılık o mahallelerde oturanlar, yaşadıkları güç anlarda, başkalarının kendileri kadar özgür olmadığını düşünerek avunuyorlardı. HER ZAMAN BENDEN DAHA TUTSAK BİRİ VARDIR tümcesi o sıralar olanaklı tek umudu özetliyordu."