Her şeye rağmen sehrimin sokaklarını seviyorum
Yürürken şarkı söylemeyi,
Bebek arabasından koca boncuk gözleriyle bana bakan bebeklere el sallamayı,
"Iyi aksamlar"dediğim teyzenin 'seni tanımıyorum neden iyi akşamlar dedin bana' bakışını bile seviyorum
Ben, benim teyze
Hiçbir vasfim yok
Öyle çok zeki, hamarat ya da güzel de değilim,
Küçük burnum dışında övünecek bir özelliğim yok
sadece benim
Sadece, bu akşam 'akşamının' iyi geçmesini isteyen biriyim
Bu şehri sevmiyorum ama sokaklarını seviyorum
Parkta bulduğu gölgede yatan köpekleri
Hala dokunmaya korksam da çöp konteynırından fırlayan kedileri seviyorum
Şarkı söylerken ya da ritim tutarken ellerimle
İcinden ' napıyorsun sen kızım ' diyip, bunu şaşkın gözlerle seslendiren kel, göbekli amca, seni de seviyorum
Sevmeyi öğrenmeye çalışıyorum amca
Başka gayem, planım, işim yok. .
kendimi, seni,
bankta oturan oğlanı
Salıncağa binen küçük kızı
Mavi bisikleti her şeyi olan Sinan'ı
Selimcim'i
Hepsini ve herkesi sevmeyi, öğrenmeye çalışıyorum
Ve sanıyorum ki
İlk defa bir şeyi hakkıyla beceriyorum
En azından bu yolda birden çok adım attım
'Canım insanlar' demek istiyorum hepinize
"Canım insanlar"
Bak ne güzel ağzı dolduruyor iki kelime
Ağız dolusu gülmeyeceksek