"İnsan doğasının sınırları vardır. Yüklü acılara, neşeye ve kedere dayanabilir ancak bu ölçü geçildiği anda yok olur. Sorun bir insanın güçlü ya da zayıf oluşu değil, acılarının ölçüsüne katlanıp katlanamadığıdır. Bu acı ruhsal ya da fiziksel olabilir ve bence kendine zarar veren bir adama korkak demek, hastalıktan ölen bir adama korkak demek kadar saçmadır."
"O benim için kutsal bir varlık. Varlığı öyle bir tutkuya neden oluyor ki, onun yanındayken hissettiklerimi ifade edemem. Sanki ruhum, her bir hücremde atıyormuş gibi hissediyorum."
"Huysuzluk, aynı tembellik gibidir. Bize doğal gelir ancak, çabalamak için kendimizde bir güç bulursak, o zaman başarılı olur ve bundan zevk de alırız."