Berna
@Beryy
Öğrenci
Marmara Üniversitesi
İstanbul
98 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne desem, ne söyleseme boş. Tarihe zaten ilgim var fakat böylesine efsanevi bir kahraman ve gerçekten yaşamış biri olması beni inanılmaz etkilefi. Bu yaşıma kadar neden tanımamışım ben Çakırcalı Mehmed Efe'yi. Milli kültürümüzün kahramanlarıyla büyümeli aslında çocuklarımız. Köroğlu'yla Çakırcalı Mehmed Efe'yle Yörük Ali'yle Spiderman Batman Robinhood la değil.... Bu kitaptan sonra Çakıcı Mehmed'i araştırmaya başladım. Ödemişte evinin müze yapıldığını ve Osmanlı hükümetiyle yaptığı mektuplarda orada sergileniyormuş. Kesinlikle gidip görmek istiyorum.. Ve söylemeden edemeyeceğim Çakırcalı'nın öldüğü kısmı okurken içim gitti bu yiğide. Ölürken çok çırpındığını ve cesedinin 40 metrelik bir kısmını nerdeyse yolduğunu okurken gözlerm doldu. Ve son olarak Yaşar Kemal bildiğiniz üzere sayfalarca betimleme yapabiliyor. Fakat gördüm ki Çakırcalıya neredeyse saygısızlık olmasın diye çok çok az betimleme yapmış rahat rahat okuyabilirsiniz.. Kitabın son cümlesiyle bitiriyorum incelememi; "Çakırcalı öldürüldükten yıllar, yıllar sonra bile, o yoldan geçen köylüler mezara yarım saat kala, olanca sesleriyle bağırırlar:
" Çakırcalı Efe! Çakırcalı Efe! Yol ver geçelim. Yaban değiliz..."
Reklam
Öncelikle söylemeliyim ki Orhan Kemal gerçekten büyük bir yazar. Eskici ve oğulları kitabını okurken kendimi tarlada pamuk toplayan o ailenin içindeymişimde yanlarından olanı biteni izliyormuş gibi hissettiysem bu kitapta da fabrikada çalışan Cemile'nin arkadaşlarından biriymişim gibi hissettim. Sadece tek hayal kırıklığım kitabın arkasında bahsedilen Katip Necati ilr Boşnak kızı Cemile'nin saf aşkı ibaresini hiç görememiş olmak. 150 sayfalık kitap boyunca Cemile ve Necati toplamda hiç abartmiyorum sadece 3 cümle konuştular. Büyük bir aşkı ge yoksulluktan kavuşamamayı okuyacağımı sanıyordum. Tabi ki kitabı çok beğendim ve gerçekten etkileyiciydi. Fakat sadece iki kısım beni üzdü. Birinci Cemile ve Necati aşkı diye bir şey okumamış olmak, ikincisi ise karakterlere hikayenin sonunda ne oldu net bir şekilde bitmemiş olması. Film serisi gibi Cemile 2 var sanırım diye düşündürdü Bunların dısında keyifle ve bir çırpıda okuduğum bir kitaptı. Özellikle Orhan Kemal kitaplarında en sevdiğim şey o dönemi hissettirmesi. O zamanda, o olay örgüsünde gibi hissediyorsunuz ve dönemin sosyo ekonomik durumu hakkında oldukça bilgi sahibi olabilirsiniz. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Orhan Kemal büyuk yazar. Akıcı bir kitap ve dilinde bazen kültürden gelen yabancılaşmalarım olmadi değil ama bir yerden sonra ailenin içinden gibi oluyorsunuz. Şimdi nolacak, o ona ne diyecek gibi. Spoiler sayılmaz ama Ünal ve Zeliha'nın birbirinden hoşlanma ve bir yola girmeleri Ali ve Zeynep'e göre daha uzun anlatılmış. Ben Ali ve Zeynep aşkını uzun uzun okumak isterdim. Ve Zeliha'yı hiç sevemedim, okurken bile baya itici geldi.. neyse kısacası bir Orhan Kemal klasıği tabi ki okuyun derim. Özellikle benim gibi sosyal bilimler temelli bölümlerde okuyan öğrenciler için dönemin şartlarını ve işgücü piyasalarının işleyişini görmek için çok etkili olacağını düşünüyorum (Yaşar Kemal, Kemal Tahir ve Orhan Kemal kitaplarını bu konuda tavsiye ederim)
Mine Söğütün okuduğum ikinci kitabı. Öyle ki Mine Söğütünde kendine has bir dili var. Yormuyor, sıkmıyor, keyif veriyor. Kırmızı Zamanı daha çok sevmiş olsamda keyifle okudum. Değisik bir kitap alışilmısin dışında
Çok beğenilmiş okunmuş merak edip aldım elime. Bir kitaba en fazla 30-35 sayfa şans verebiliyorum. Fakat 20 sayfa dayanamadım sanırım. Tezer Özlüyü ve bu kitabını çok beğenmiş olanlar belki kızacaktır ama öncelikle kapalı bir anlatım, karmaşık ve sayfalarca süren betimlemeler ve olay akışı olmayışı üstünede cinsellikten çok fazla ve açık seçik bahsedişi beni çok yordu ve sıktı. Muhakkak beğenenler vardır fakat ben daha fazla okuyamadım. Naçizane görüşüm..
Reklam