Besta

Paul Auster
“Benim bir şeyim yok. Doğru insana rastlamadım, hepsi bu..
Edebiyat
Reklam
Kimse bilmiyor ama savaşmaktayım.Elbette sezenler var,bunuda önleyemem ya.Nedir,bilen yok...çok olmasada biraz dalgınım.Herkesin savaştığına kuşku yok,ben biraz fazla savaşıyorum sadece;çoğu insan uykuda başına üşüşen hayalleri kovalamak için elini sallarcasına savaşır ama ben hemen ortaya atıldım;önceden titizlikle tasarlayarak,elimden geleni ardıma koymadan savaşıyorum....başka türlü yaşamak bana değersiz göründü....ama hayır, ben onlara benzemem; sonunda zafere ulaşacağım umudu yok içimde...savaş,savaş olduğu için gururlandırmıyor beni;savaşta tek bir şey hoşuma gidiyor,savaşmaktan başka yapacak şeyimin olmayışı.Bu özelliğimden dolayı kapıldığım gurur,zevkini tüketemeyeceğim, çevremdekilere dağıtsam bile bitiremeyeceğim denli büyük.belki de savaş değil bu gurur beni tüketecek.
Felsefe
O çok övündüğünüz, çok çaba sarf ettiğiniz güzelliğinizden yıllar sonra eser kalmayacak. O yüzden güzel olması gerekenin vücudunuz değil de kalbiniz olduğunu anlamanız dileğiyle.
Ölmem mümkündü ama acılara katlanabilmem değil;acılardan kaçmaya çalışarak onları katlıyordum aslında;ölüme razı olabilirdim ama çektiğim ıstıraba daha fazla dayanamazdım;ruhumda hareketin zerresi yoktu; denklerin hazırlanması gibi,güçlükle bağlanan ipler nasıl ikide bir sıkılanlır ama bir türlü yola çıkılamaz,tıpkı böyle işte.En kötü şey öldürmeyen acılardır.
Terk edilmiş yaşarken yine de insanlar arasına karışma özlemini duyan insan,günün değişik saatlerinde havadaki ya da iş yaşamındaki değişiklikleri karşılayabilmek için bir insanın elinden güç almak isteyen insan, sokağa bakan bir pencere olmadan uzun süre yaşayamaz.
Reklam