İnsanların yaptıkları şeyleri anlamalarını da bekleme.İnsanlar birçok şeyi içgüdüyle yapar, bir arının bal yaptığı gibi, tilkinin köpekleri aldatmak için patilerini suya batırdığı gibi.
Bir çocuk yetişkinlerin açığını ilk kez yakaladığında -yetişkinlerin ilahi zekâya sahip olmadığı , kararlarının mutlaka akıllıca, düşünüşlerinin doğru ve hükümlerinin adil olmadığı ilk kez o küçücük ciddi kafasına dank ettiginde dünyasi başına yıkılır , paniğe kapılır. Tanrılar devrilmiş, güvenlik kalmamıştır. Tanrıların devrilişi ile ilgili kesin olan bir sey varsa o da şudur : Azıcık yamulmazlar, ya çarpıp parçalanırlar ya da yesil çamurun dibine gömülürler. Onları tekrar ayaga kaldırmak meşakkatli iştir; eskisi gibi parlamazlar asla. Çocuğun dünyasi da eskisi gibi kusursuz ve sağlam olmaz bir daha. Sancılı bir büyümedir.