"Senin yaşadığın yerdeki insanlar," dedi Küçük Prens, "aynı bahçenin içinde binlerce gül yetiştiriyorlar ve yine de aradıklarını bulamıyorlar."
"Bulamıyorlar," dedim.
"Aslında aradıklarını tek bir gülde ya da bir avuç suda bulabilirlerdi..."
"Elbette," dedim.
Ve Küçük Prens ekledi:
"Ama gözler kördür. Kalple aramak gerekir."
"İnsanlar," dedi Küçük Prens, "ne aradıklarını bilmeden hızlı trenlere doluluyorlar. Endişe ve telaşla, aynı yerde dönüp duruyorlar..."
Bir an duraksadıktan sonra ekledi:
"Hiçbir yararı yok..."
"İnsanlar nerede" diye Küçük Prens devam etti. 'Çölde kendini biraz yalnız hissediyor insan."
"İnsanların içinde de öyle hissedersin," dedi yılan, "arada pek bir fark yoktur."