Çevrede her şeyin yıkıldığı zamanlarda bile,
insanlar arasında sevginin, dostluğun yaşamış
olabilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ölürken
bile yaşamı bir yanından sürdürmekte- şu ya da bu biçimde, ama kesinlikle- sürdürebilmekte
olduğumuzu bilmemiz gerekir.
"Nasılsın Faruk Amca?" Diye sordu babam.
"Ne olsun be Nevzat, yavaş yavaş ölüme
yürüyoruz işte." dedi Faruk Amca. Babam
arkasından "onu öldürecek olan şeyin
yaşlanmak olduğunu zannediyor" dedi, "oysa
insanı yavaş yavaş öldüren şey yanlış bir evliliktir."