Betül gök
@Betlgok
Şu anda okuduğu kitap
"Bazı kitaplar diyorlar ki felaketlerimiz, kendi hareketlerimizin cezasıdır. Yaşamasını bilsek, mesut oluruz. Birçok ızdıraplarımız, kendi kendimize uydurduğumuz bir kuruntudan ibarettir. Hep bize saadet vermek için etrafımızda bekleyen şeylerden çoğunun farkında olmayarak yaşıyoruz. Güneşin vücudumuza verdiği diriliği, suların tatlılığını, sabahların tazeliğini, akşamların rahatlığı ve sükûnunu, iki taze yumurtadan gelen hayatı, samimî dostlar arasında geçirilen tatlı bir sohbet saatini, bir musikî namesindeki vecdi, ev hayatının küçük küçük, ama zengin sevinçlerini, başkalarına yardımdaki gönül huzurunu, kitapların zevke ve fikre hizmetlerini, ibadetin saf güzelliğini, memleket, insanlık, aile aşkını... istihfaf ederiz de, bize bir saniye zevkten sonra, uzun yorgunluklar, istiraplar bırakan fani hırsların peşinde koşarız. Bu kitaplara göre bedbin olmak bir suç ve bazı insanlara göre de hayat, ne iyi, ne fenadır! O bizim telâkkimize göre bazı iyi, bazı fena; hem iyi, hem fenadır."
".. insan, hiç farkında olmadan, düşeceği kuyunun ta başına gelir. Öyleyse, nereye güvenmeli? Yedi kat gökyüzünden, yedi kat yerin dibine uzanan bu karanlıklarda nereye tutunmalı ki el boşlukta çırpınmasın, varlık, bir heyulâ gibi, tesadüflerin önünde gevşek , miskin ve iradesiz, havalanmasın."
Mahşer-Peyami Sayfa
"Reyi sorulmaksızın hayata mecbur edilen insan, yaşamak için bazı fedakarlıklarda bulunmaya mecburdur, bu fedakarlıklardan birincisi;nasibine tahammül etmek! Noksanlarımızın mesuliyeti başkalarınındır, cezalarını biz çekeriz. Bu, böyle."
Ötüken
Mahşer-Peyami SafaAlıntı
"Şimdi siz bana birdenbire pek resmi göründünüz. Çünkü artık size temellük edemediğimi seziyorum. Aramızda samimiyete benzer ne vardı ki? Hiç! Bir iki hatıra. Hatıra nedir? Başka iki insana ait şeyler. Şimdi ne siz O'sunuz, ne de ben, benim. Değiştik artık. "
Sayfa 291 - Ötüken