Carpe Diem
@Betul_Muguc
"Ars longa, vita brevis"
Şu anda okuduğu kitap
Hayatın çiçekleri döküldü, sadece dikenleri kaldı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Uzakta bir nokta benek oldu, benek damla oldu, damla şekil oldu ve şekil, çizgili pijamalı bir çocuk oldu.
Hayır, Bayan Cecília. Yeryüzü, Ulu Tanrı’nındır, değil mi? Yeryüzündeki her şey de Ulu Tanrı’ nındır öyleyse. O zaman, çiçekler de…”
O sırada annemin karaltısı yolun köşesinde belirdi. Gerçekten oydu gelen. Dünyada kimse ona benzemezdi.
Sonunda sıra bize geldi ve müdire hanımın odasına girdik.
“Küçük kardeşiniz mi?”
“Evet efendim. Annem kentte çalıştığı için gelemedi.”
Kadın bana dikkatle baktı, gözlerini çok iri ve kapkara gösteren kocaman gözlükleri vardı. İşin gülünç yanı, erkek gibi bıyıklı oluşuydu. Bu yüzden müdire olmuştu herhalde.