Betül ŞEN
@Betulcocu
49 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Kırmızı Pazartesi öncelikle bana Kolombiya coğrafyasıyla bizim coğrafyamızin namus davasına bakış açısındaki benzerliği gösterdi.
Toplumda suç olarak düşünülen ortak ahlaki değerlere toplu halde susuş, merakla bekleyiş. Santiago'nun otopsisi yapılırken bile bunun halka açık yapılması topluma suçluyu kabullendirmek için kanıt olarak sunulmuş.
Kitapta naturalizmin her türlü iğrençlikler edebi eserlerde işlenir, düşüncesi Santiago'nun ölüsünün betimlendiği yerlerde esere yansımış. İğrenerek okumuş olabilirim. Ama çok gerçekçiydi.
Maria 'nın aşığını gizlemesi, uğrunda bazı zorlukları göze alması da dönemin kadın yaşantı tarzını gözler önüne seriyor.
En kısa zamanda filmi de izleyeceğim.
Yüzyıllık Yalnızlık kitabındaki albay karakteri de kitapta yer alıyordu.
Yüzyıllık Yalnızlık da yazarın atalarının anılarıyla dolu. Okumanızı öneririm.
Yazardan okuduğum ilk kitap. Hamlet'i okuyup arkasından da bunu okumak kitabın gizli tarafını daha iyi anlamamızı sağlıyor.
Gerçeklerden esinlenerek kurgusal bir roman yazmış. Beni en çok etkiyen anlatımı oldu. 16. yüzyılda gerçekleşen olayı o dönemdeymiş hissiyle okudum.
Agnes, şifacı olmasıyla beni en çok etkiyen karakter oldu. İkizine gösterilen fedakârlık da en çok etkiyen olay.
Sahi insan çocuğunu ölüme nasıl gönderir, nasıl kefenler? O acıyla nasıl başa çıkar? Buraları da gözyaşlarıyla okudum.
Tutunamayanlar'ın PeşindeEdebiyat
Tutunamayanlar'ı 15 yıl sonra yeniden okudum. İlk okuduğumdaki zevki de hatırlıyorum elbette ama ikinci okumuşum daha çok zevk verdi.
Postmodern ilk eserimiz olan Tutunamayanlar'ı önemli kılan başta anlatım teknikleri ( pastiş, parodi...)Çoklu metin türlerinden yararlanılışı ( şiir, tiyatro, ansiklopedik bilgi, ninni, mektup), çoklu bakış açısıyla anlatılması.
Elbette en önemli yanı da burjuva eleştirisi. Bütün bu olgulara ironik yaklaşım. Selim Işık'ın aydınlattığı yolda Turgut Özben'in öz benliğini arayışı.
İlk defa bir kitabı altını çizerek okudum, önceden beğendikleri ayrı deftere not alıyordum. Bu defa ikisini de yaptım. Bende bu eserin ve Oğuz Atay'ın yeri hep başkadır.
Turgut'un kendi içinde yarattığı onu destekleyen bir karakterle konuşması, kimseyle dertleşememesi... Herkesin bir Olric'i var aslında.
Romanda 76 sayfalık kısımda hiçbir noktalama işareti kullanılmamış. O bölümleri okumak biraz zor oldu.
Güneş Dil Teorisi eleştirisi de yapılmış.
Eserde Dostoyevski, Tolstoy, Geothe, Gogol gibi yazarlara ve Hegel, Kafka gibi düşünürlere de yer verilmesi Oğuz Atay'ın ne kadar donanımlı bir yazar olduğunu da gösteriyor.
İronileri anlamak için engin bilgilere ihtiyaç var.