Görüntüleri zihnimden uzaklaştıramıyorum: Onu son gece bodrumda ağlarken hayal ediyorum ve her şey karanlığa gömülmeden önce "iyi geceler anne," derken. O zaman kendi kendime tuhaf sorular soruyorum, başka bir ailede ve başka bir dünyada olsaydık, o kendisi olabilseydi ve ben kendim olabilseydim, ağabey ve kız kardeş gibi olabilir miydik, demek istiyorum ki olduğumuz kişiler olmasaydık, o kendisi olmasaydı ve ben kendim olmasaydım, olmuş olacağımız o başkaları, ağabey ve kız kardeşi olabilir miydi?
İmanın getirdiği sorumluluklardan dolayı zaman zaman bazı şeyleri kaçırıyormuş gibi hissedebilirsin. Bil ki Allah rızası için terk ettiğin her şey bir gün sana daha iyi bir sonuç ile geri dönecek.