Her nereye gitsen kendini de yanında götürüyorsun. Kaçmak istiyorsun ve fakat kaçamıyorsun kendinden. Bütün bu hisler, düşünceler, tereddütler veya tahammüller, bizden gayrı değil. Sorunları içte çözmeden, dışarıda hürriyet mümkün değil..
Bazı şeyler için fazlasıyla yorgun ve üşengeçim. Ama gözlerim ne zaman huzur çekse ve bir bardak çayı içip atıyorum kendimi yalnızlığa.. Katlanılması zor..
Bazı şeyleri unutamıyor işte insan. Ne boğazında düğümlenen sözcükleri, ne vedalaşmadan ayrıldığın insanları ve şimdiki aklım olsaydı dediğin geçmişini ve de düşündükçe ben bunu nasıl yapmışım dediğin içini kavuran pişmanlıklarını. Hayat bazen doğru kararlar için anlık fırsatlar sunuyor, bazen de atamadığın her adım için sonu gelmez pişmanlıklar. Ve şu zamanda ne kadar uzun sürerse bir iyilik hali, bende bi o kadar iyiyim işte