"Daha çok anlat”
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse seninle sekizyüzelliikibin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız."
Fakat nasıl inanmalı? Kendime inanmadıktan sonra... Bir gün içinde , birkaç saat içinde kendimin ne çirkef oldugunu öğrendikten ve yirmi altı seneden beri saklamaya muvaffak oldugum aşağılık ruhumu bir karış önümde gördükten sonra, kim olursa olsun, bir insana inanmak mümkün müdür?
Yağmurlarla inseydin içime
İçim senden yanaydı
Yüzümdeki işgaller senden karaydı
Seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi
Sana yazacaklarım sil sil bitmezdi
Ve ben
Sende hiçbir şeydim
Sen bende her şeyken