zaman, ıslak bir tuğlanın kuruması gibi..Dönüp bakınca fark ediyor insan "ne çok şey yaşanmış ya da yaşanamamış" Sonuçta bencesi, insan dediğin geleceğini ve geçmişini parmağındaki bir ip misali incitmeden, koparmadan taşımalı. O incecik ipe de geçmişinden ders, geleceğinden ümit bağlamalıdır. Bu bir döngüdür su misali gelip geçer bir bakmışsın dere kurumuş bir bakmışın sel evi götürmüş...