Tubaa

Dicle'nin Yakarışı Mehmed Uzun

Kendini tanıyıncaya kadar ömrünü tüketti.

Kitabı okuyor

Heta ku xwe nas bike, jiyana xwe xelas kir. :/

Reklam

Tubaa

Ben bugüne kadar hep öze ilişkin, yani önemsiz işlerle uğraştım: Seyehat edip okumak, sevmek ve inanmak, kuşku duymak, savaşmak. Zaman zaman da yazmak.

Hêvra insanlardan ziyede kendimizin kelimeleri ne şekilde kullandığına baksak daha az yoruluruz aslında... Ve evet katılıyorum ve inanıyorum kelimelerin gücüne. Zira kelimenin özü sahibinin niyetini açık eder.

Tubaa

Ben bugüne kadar hep öze ilişkin, yani önemsiz işlerle uğraştım: Seyehat edip okumak, sevmek ve inanmak, kuşku duymak, savaşmak. Zaman zaman da yazmak.

Hêvra kelimeleri giydirmek için yazmak mı, hafifletmek için yazmak mı asıl ayrım burada bence... Elbet hakikati yaşayanlar kelimeleri süslemek yerine onun yükünü taşır ve bu nedenle derinlikleri büyür. Kelimelerden uzaklaşmadan sadece süsten arınarak da kelimelerle uzlaşılabilir tüm suçu kelimelere yüklememek gerek. Sadece tavsiye :)

Takip Önerileri

Tubaa

Ben bugüne kadar hep öze ilişkin, yani önemsiz işlerle uğraştım: Seyehat edip okumak, sevmek ve inanmak, kuşku duymak, savaşmak. Zaman zaman da yazmak.

Hêvra kelimeleri bile susturacak kadar incitilmiş olsak dahi mesele onların hükmü değil kalbimizin yorgunluğudur. Bu yorgunluğu kelimelerden, yazmaktan uzaklaşmış olmaya kalkan olarak görmemek gerek bence.

Tubaa

Ben bugüne kadar hep öze ilişkin, yani önemsiz işlerle uğraştım: Seyehat edip okumak, sevmek ve inanmak, kuşku duymak, savaşmak. Zaman zaman da yazmak.