Terslikler bizi durdurmakla tehdit ettiğinde, psişik enerjiyi harcamak için dış güçlerin menzili dışında yeni bir yön bularak kontrolü yeniden sağlamalıyız. Her arzu boşa düştüğünde bile insan yine de özünü düzenlemek için çevrede anlamlı bir hedef aramalıdır. Sonra o insan nesnel olarak köle olsa bile öznel olarak özgürdür.
Sonuç olarak, geriye dönüşü olmayan bir yolculuğun başında, son kez, değer verilen bir yerde duran insan, her şeyi daha önce görmediği ve bir daha da göremeyeceği kadar bütün, gerçek ve sevgiyle görür.