Güldane
@Beyhudeomrum
Ölüm korkunçtu ama yasın olanaksızlığı insanlık dışıydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne tuhaf, bela gelip de kapısını çalana kadar kendine bulaşmaz sanıyordu insan. Bu da bir insanlık zaafıydı kuşkusuz.
toprağına düşememiş, iki taş parçası arasında kuruyup kalmış bir tohum gibi yalnızdı artık.
Vücudun ruha ihanet etmediği anlar pek azdır. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh,başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır;yer, içer, yaşar.
Aziz bey’in aşka dair bütün görüşleri bir anda değişti. İnsan birini sevmeli hem de çok sevmeliydi.