Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
Nolur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar
Alnım öperler,
Oysa güzellik, gerçek güzellik düşüncenin belirdiği yerde sona erer. Zeka aslında bir aşırılıktır, yüzdeki güzellik uyumunu bozar. Kişi düşünmeye koyulur koyulmaz sırf burun sırf alın ya da gudubet bir şey olur çıkar. Portresine hayran olduğum ama adını benden esirgediğin şu meçhul dostunda düşünce diye bir şeyin olmadığından eminim. Beyinsiz güzel bir yaratık o