Istırap insanoğlu için gündelik ekmek, ölümse sadece bir kaderdi, ikisinden de kaçılamazdı. Asıl dava derin bir şekilde yaşamak ve kendi kendisini gerçekleştirmek ölümlü hayata şahsî bir çeşni vermekti.
Şimdi, güya "medeni"lerle güya "vahşi"ler arasındaki öz ve temel ayrımların ne olduğunu öğrenmek isterdim. Medeni vahşetin dış görünüşleri, kıyafet değişmeleri, ayrııntıları, sözleri çoğunlukla başkadır -hatta daha tehlikeli ve ikiyüzlüdür diyelim- ama varlığın en gizli örgüleri, yapısı, ahlak, gelenekler, masallar hemen hemen her yerde aynıdır. "İlkel" i hor gören "uygar" benzeri ile alay ediyor, kendi kendini mahkûm ediyordu.