Beyza Sezen
@Beyza90
Kahveye ve kitaplara aşık biri.
Şu anda okuduğu kitap
Çok kısa bir şey söyleceğim. Dostoyevski çok başka bir şey bana göre. Her kitabını hayranlıkla bitiriyorum. Her karakterin kafasının içi koca bir cehennem adeta. Böyle bir karakter tahlili yok açıkçası. Kitap toplumsal adaletsizliği gözler önüne sermiş. “İyi olmak” ve “Güçsüz olmak” arasındaki fark çok iyi irdelenmiş. Ezilen bu insanlar güce sahip olsalardı acaba daha merhametli mi olurlardı?
Reklam
İnsan kaç yaşına gelirse gelsin ruhu sevgiye doymuyor. En temel ihtiyaçlardan biridir çünkü. Bu kitap çok yalın bir dille anlatıyor bunu. Ayrıca insanların ne dediğini umursamadan, ruhunun aç olduğu duygularla yaşayabilmenin büyük bir çaba olduğunu düşünüyorum. Benzer hikayelere sahip insanlar ancak anlayabilir bunu. Ve ruhların da elbet sonbaharı gelecektir. Bu noktada gösterilen cesaret ise tekrardan baharı getirebilir.
Sakar.. Bir insanlık suçu resmen. Küçücük bir kızın sessiz çığlıkları, beni görün diyen çırpınışları.. Aslına bakarsanız fark ediliyor edilmesine de kimi zaman yardım etmeye çalışıyorlar kimi zaman da çaresizce geri çekiliyorlar. Kimse hikayenin gidişatını değiştiremiyor. Hele ki hikayenin gerçek oluşu ve bir yerlerde bir sürü Diana olduğunu bilmek en can yakıcı kısmı. Sayfa sayısı olarak ince ama yüreğinizi acıtacak kadar ağır bir eser. Ben etkisinden kolay kurtulamadım. Yüreği kaldırabilene tavsiye ederim.
Geçmişle Yüzleşmenin ve Kendini Bulmanın Romanı: “Dokunmadan”
Adalet, geçmişin izlerini silmeye ve kendine yeni bir kimlik yaratmaya çalışan bir kadın. Adalet’in iç sesi, okuru hem düşündüren hem de duygulandıran bir biçimde kurgulanmış. Onun travmalarla örülü hikâyesi, bireyin sadece kendi geçmişiyle değil, toplumun dayattıklarıyla da nasıl mücadele ettiğini gözler önüne seriyor. Dokunmadan, unutmak ve hatırlamak arasında sıkışmış bir ruhun yolculuğunu anlatıyor. Ben çok beğendim. Nermin Yıldırım’ın kalemi çok güçlü. Diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Küçük Kadınlar kitabının devamı olan bu sımsıcacık esere kalbimi bıraktım. Yazar çok sade, akıcı bir dil kullanmış ve karakter analizini çok güzel işlemiş kitapta bana göre. Hayata dair konular, duygular okuyucuya çok samimi bir şekilde aktarılmış. Sanki şöminenin yanındaki masada bana da bir koltuk ayırmışlar da onlarla birlikteymiş gibiydim kitap boyunca. İçinizi ısıtacak bu iki kitabı da tavsiye ederim.
Reklam