İnsanoğlu fani dünyaya gözünü açtığı an hakikat ile olan bağını yitirir.Hakikate yeniden erişmek için ise yükselmek ister lakin saplanır.
Kimisi eksiklerine saplanır.Rabbin kendisine verdiği onca nimeti göremez de tabiatında olmayanla dertlenir.
Kimisi korkularına saplanır.Nereye giderim değil de nereden geldim demekle geçer ömrü.
Kimisi aşkına saplanır.Leyla’ya mıdır aşkı yoksa Mevla’ya mıdır bilemez.
Kimisi de ilmini Zöhre yıldızı sanıp kendini beğenmekle ucba düşer.
Hakikat odur ki nefsin isteklerinin bir sonu yoktur.Kişi evvela kendini bela denizlerine savuranın nefsi olduğunu bilmeli.Zira nefsini bilen Rabbini bilir.