Yaşarken insana ayaklarını hareket ettirten yegane şey, öldüğünde bu ayakların onu farklı bir yere götürecekleri beklentisidir; ama eğer bir kapı kapatılır ve açık kalan sadece cehennemin kapısı olursa, o insan keşke hiç doğmasaydım diye düşünür…
Aforizmaların boşluğu ve çokluğu hoşuma gitmedi. Bana göre kitabın en ilginç tarafı yazarın 18 yaşında yazmış olması. Başta anlatıcının anlattığı kitap çok da ilerlemeden 'kambur'un anlatısına dönmüş. Fikir olarak güzel ama fikrin edebiyata yansıması bence vasat. Mizahi tarafı da bana Fournier'ı hatırlattı. O kadar güzel metinler okuduktan sonra hatırlamasam da olurdu kendilerini :) Yani çok söylenecek bir şey olduğunu düşünmüyorum, popüler kültür demek istiyorum!