Tanrı bliiyor ya, gözyaşlarımızdan utanmamıza hiç gerek yoktur,sertleşmiş yüreklerimizi örten, gözü kör eden toz toğrağın üzerine yağan yağmurdur çünkü bunlar.
Ailelerin bizde olduğu gibi gülmek, şarkı söylemek, eğlenmek için bir araya geldiklerini görmedim. Burada insanlar birlik duygusundan yoksun bir halde birbirlerinden kopuklar.
Şikayet ettiğim ve dert edindiğim tüm o ufak şeyleri bir kenara bıraktım. Bunların hiç birinin anlamı olmadığını anladım. Önemli olan yaşamın kendisiydi.