Hiç bir zaman düzgün bir hayat yaşayamayacağımı hissediyordum. Elde ettiklerimi terk ediyordum, terk ediliyordum ve terk etmek istediklerimden asla arınamadan, hayatım tüm bunlarla dolu bir şekilde yaşıyordum.
Elimde olsa hep böyle genç kalmak ve toplumun çalkantılı sularında mücadele etmeden sakin bir hayat yaşamak isterdim ama bu mümkün değildi. Zorlukların bir kısmına katlanmaya hazırdım. Gerçek bir insan olarak, gerçek biri hayat yaşamak istiyordum.
“O zaman çok ağlamıştım. Bu toplumdan nefret ettim ve bir ömürlük nefretimi tükettiğimi hissettim.”
“Bir ömürlük nefret nasıl bir şey olabilir ki?”
“Artık hiçbir şeyden nefret etmiyorum.”
“Nasıl yaptın bunu?”
“Unuttum. “