Mel
@BiNotYazdim
“Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.” *Cemil Meriç
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bilakis bunu yapan ve sonsuza dek yapmaya devam edecek olanlar en iyi annelerdir. Üstelik kızlarını bu şekilde yetiştirenlerin hepsi bir zamanlar gençti ve aynı şekilde yetiştirilmişlerdi! Çocukları üzerinde aynı deneyimleri yenilemekten keyif alacak kadar mı memnunlar yaşadıkları hayatlardan ve kendilerinden? Paramparça olduğu halde hala var olmaya çalışan sürüngenlerin inadı kadar büyük bir saçmalık var mı? Bu zavallı kadınlar az mı ağladı? Kendilerini ve başkalarını suçlamadılar mı? Hiç bir işe yaramayacağını bildikleri halde yardım aramadılar mı? Kendilerine verilen desteğin anlamsızlığını hissetmediler mi? Tatmadılar mı bu yalan tohumunun acı meyvesini?
“Ne zaman olduğunu belirlemek imkansız. Bu ani bir değişikliğin sonucu değil, daha ziyade fark edemediğin bir toprak kayması misali, bir günden ötekine, zaman içinde gerçekleşir. Yıllar geçmeden fark edemezsin. Yüzeysel şeyleri kendine yük edersin -nesneler, görevler, kişisel ilişkiler- ve bütün bunlar, tıpkı bir örümcek ağı gibi, günden güne çevreni saran görünmez ipliklere dönüşür.”
Başka bir deyişle onlardan çok farklı olmak istememe rağmen yaşıtlarımın arasına karıştım. Bu bütün ergenlerin mustarip olduğu bir tür şizofrenidir. Farklı olmayı hayal ederken, aynı olmak için ellerinden geleni yaparlar.