Bibliyofilanne
@Bibliyofilannee
Ah Mücella soğuk bir kış gecesi tanıdım seni tam da duvardaki saatli maarif takviminin yaprağı 21 Aralık gecesini gösterirken tesadüf mü tevafuk mu bilemiyorum artık?
Babası göçüp gitmiş bu hayattan o doğar doğmaz, annesi bu devirde nasıl yetiştiririm kız çocuğunu diye hayıflanırken Mücella okul çağına gelmiştir bile
Ağabeyi de çok durmaz anne ile kızın yanında Almanya'ya gurbetçi gider eşi ile yıllar geçmişte ne hatır ne ziyaret elini eteğini çekmiş baba ocağından. Ağabeyi gidince hayat daha da zor gelmiş anne ile kızına. Anne ketum kara ağacın diğer tarafına geçmesine izin vermez ;hayatı hep evinin bahçesi, birkaç konu komşu kadar bilir. Çeyiz örer, elbise diker Mücella vaktidir elbet evlenme çağına gelmiştir. Hayatı örer, geleceğini örer, hayallerini örer ama gelmez bir türlü damat adayı. Anneler kızlarının tahtını yaparmışta bahtını yapamazmış. Zaman geçer köprüler altından çok sular akar ama Mücella istediği hayatı yaşayamaz. Annesi de göçüp gider bu dünyadan Mücella kalır Fesleğen ile başbaşa yaş ilerler kemale erer. Canımız Mücella'mız Güzin ablası olur mahallelinin zaman akar paşa konakları apartman daireleri ile takas olur. Kış geçer bahar gelir kuşlar, böcekler meydana çıkar. Bahar bahçe Mücella sırtında şalı ile dalar geçmişe....
Merhaba kitap dostlarım. Kişisel gelişim tarzında yazılmış kitabımızda herkes kendinden bir şeyler bulacaktır eminim. Özellikle ergenlik döneminde, okul dönemlerinde içedönük bir yapımız vardır kendimizi ifade edemediğimiz bu dönemlerde rehber niteliğinde bir eser. İçimizde yaşadığımız mutlulukları, hüzünleri paylaşmak isteriz çoğumuz konuşmak istesekte İçedönük yapımız dışımıza atmak istemez duygularımızı. Bazen bir destekle açarız o kapıyı.
Bir dönem kendiside içedönük olan yazarımız 
Gözde Attila içimizi dışımız ile bir yapmak için bu güzel eseri bizlere sunmuş. İnsan yalnızken de hayatı dolu dolu yaşayabilir mi? Bu tarz soruları hem kendimize soruyor hem de cevaplıyoruz. Keyif alarak bol bol kendimle sohbet ederek okuduğum bir eser oldu.
Gözde Attila içimizi dışımız ile bir yapmak için bu güzel eseri bizlere sunmuş. İnsan yalnızken de hayatı dolu dolu yaşayabilir mi? Bu tarz soruları hem kendimize soruyor hem de cevaplıyoruz. Keyif alarak bol bol kendimle sohbet ederek okuduğum bir eser oldu.
Kazuo Ishiguro, ilk kez okuduğum bir yazar; Japon asıllı İngiliz romancı.
Babasından ne gördüyse onu yansıttan ; işine ve işverenine sadık bir başuşak olan Stevens bir ömrünü neredeyse Amerikali bir işverenin yanında geçiriyor. İşverenin ona sunduğu 6 günlük gezide hayatını sorgulayan Stevens yaşadığı hayatı
maceralarını, hayal kırıklığını, kaçırılmış fırsatlarını ,yarım kalan umutlarını, bastırılmış duygularını kendi ağzından okuyorsunuz.
Eminim İşine bu kadar sadık bir kimse daha önce görmemişsinizdir.Yan oda da babası ölüyor fakat o üzerine vazife olan sorumluluktan vazgeçmiyor. Kimi yerde kızdım kimi yerde empati yaptığım bir okuma oldu. Hiç sıkılmadan soluksuz okuyacağınız
akıcı bir roman . İlerleyen zamanlarda yazarın diğer eserlerini de okumak isterim. Sevgi, saygı ve kitapla kalalım kitap dostlarım.
Roman, Clelia isimli bir kadının çocukluğunun geçtiği kent olan Torino'ya dönmesi ile başlıyor. Roma'da yaşayan Clelia, çocukluğunun geçtiği sokaklarda yetişkin ve başarılı bir kadın olma
yolunda ilerliyor.
Clelia'nın sıradan hayatı, diğer kadınların hayatlarıyla birleşiyor ve ortaya hayatın gerçek yüzü çıkıyor. Yalnız kadınların hayata karşı duruşları, mutlu olma uğraşları, geleceğe dair umutları,
işleri ve ilişkileri arasında gidip gelmelerini ve geleceğe dair sürekli bir arayış içinde olmalarını son derece sade bir dille anlatıyor Pavese.
Roman karakterleri Rosette gözünden intiharı Clelia gözünden hayata bakışı
Pavese'nin kırılgan ruhu ile birleşiyor. Ve bizleri güzel bir okuma serüveni bekliyor. Okura İtalyan kadınlarının gözünden dünyayı izletiyor. Bir yandan tarihi Torino sokak ve caddelerinde gezinirken , bir yandan da Clelia'nın Roma üzerine düşüncelerini okuyoruz. Güzel bir İtalyan edebiyatının daha sonuna geldim.
Dipçem : Türk Edebiyatı'nın nostaljik prensesi olarak bilinen Tezer Özlü'yü de #tezerözlü derinden etkilemiş bir yazar Cesare Pavese. Okuyun okutun sevgili kitap dostlarım sevgi,saygı ve kitapla kalalım.
Nihayet yola çıkmaya karar verir insan, nereye varacağına değil"
Kitabın son cümlesiydi ve bence kitaba nokta atışı yapan cümle
Hikayeleri Tunus' da başlayıp Beyrut' da son bulan dört kadın.
Sevgileriyle, hırslarıyla, umutlarıyla, tamamlanmamış aşklarıyla heyecanlı bir yolculuğa çıktım onlarla . Kadını yüceltip ona kendi varlığını kendi gücünü hatırlatan bir kitap. Devrimci iki arap kadın Maryam ve Amira
bir Türk gazeteci kitabı onun ağzından okuyoruz. Ve
onları kendi hikayesi için yola çıkaran yaşlı kadın Madam Lilla gittiği her şehirde karakter değiştiriyor. İntikam amacı ile çıktıkları bu yolculukta gerçek kendilerini bulan güçlü kadın karakterler beni de ortak ettiler yolculuklarına
Her kadının içinde saklı olan gücü ,kudreti buluyorlar .
Aslında her yolculuk bir kaçıştır ve her yolculuğun sonu değişimdir çünkü çok şey görmüşsünüzdür.
Sürpriz sonlu güzel bir serüveni bitirmenin mutluluğu var içimde heyecan dolu bu yolculuğu merak edenler güçlü kadın hikayelerini sevenler okuyun okutun.
