Çiğdem
@Bibliyooman
Dünya ne anlamlıdır ne anlamsızdır vardır o kadar.
Öğretmen
Lisans
Ankara
92 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Ütopya Kılığına Girmiş Distopya mııı?1000Kitap
Roman, geleceği anlatıyor gibi yaparken aslında bugünün korkularını büyüten; umudu susturulmuş, insanın insanla değil düzenle savaştığı karanlık bir ayna sanki.Bir sınıfın ütopya şeklinde kurguladığı bir dünya belli bir topluluğunun distopik yaşantısına dönüşebilir mi??? Bu ince çizgi muazzam bir şekilde anlatılıyor.Sözcükler tane tane akarken büyüyüp sanki koca bir volkana dönüşüyor.Başka bir evrende insan yine insan mı ? İşte bu sorunun cevabını merak ederek kitabı elimden bırakamadım.Kahramanlar ve hikayeleri öyle içten öyle derin ki sanki elimizi uzatsak dokunacak gibiyiz.Bu bir başarıdır.Kahraman veya kahramanların yapay düzlemde anlatıldığını hissettiğimde ne yazık ki kitabı zorla okuyorum.Distopik eserlerde bu sahiciliği öne çıkarmak daha zordur burada yazarı tebrik etmek gerekir.Hikayenin merkezinde ise dil olabildiğince sade çabasız güzellikte yormadan akıyor,aktıkça merak da tetikleniyor.Tempo son sayfaya kadar hiç düşmüyor.Yeni dünyanın sanata ve paraya yer vermemesi kurguya derinlik katarken okuyucuya farklı bakış açısı kazandırıyor.
Özetle titizlikle kurulmuş bu dünyanın içinde misafir olmak muazzamdı kalemine sağlık DeryaBıyıklı
Reklam
Küçük Bir Yakın Tarih Panoraması1000Kitap
“İçinde yaşadığımız politik ortamın kişisel hikâyelerimize çok etkisi var “ yazara ait bir cümle.Hepimizin romanının olay örgüsünü oluşturan tam da bu değil mi ??? “Politik ortam”
Bu politik ortamda kuşaktan kuşağa sarkan birbirine kör paslanmış bir zincirle bağlı kuşaklar … Evet roman bu bağlamda kurulup sessiz çığlıklarla devam ediyor.Yani roman küçük bir yakın tarih panoraması…Rumlar ve yaşadıkları talihsiz olaylar, Kıbrıs’ta yaşananlar,riyakarlık,rant,çıkarlara dayalı siyaset,12 Eylül ve doğurduğu tüm sıkıntılar,ebeveyn_çocuk ilişkileri,kuşak çatışması müthiş sade bir dille veriliyor. Okumaktan çok keyif aldığım, ne kadar okursam okuyayım hala merak ettiğim konuları tane tane, sıkmadan,yormadan okutturdu Hikmet Hükümenoğlu.
Bilmem sizde de olur mu? Çok severek okuduğum romanlarda sanki bir film,sürükleyici bir dizi izlemiş gibi hissediyorum.Bu kitap da bana aynı lezzeti tattırdı.Körburun adası öyle güzel anlatılmış ki gerçekte böyle bir adanın varlığını aradım açıkçası..Sakin kendi halinde esnaflar,komşular,ada sakinleri..
Kahramanlar karakter ve tip olarak çıkıyor karşımıza.Sanırım en sağlamı da Neriman abla ve Seher ..
Kendi kendine konuşan,geceleri gezen,çevresi tarafından bir tahtası eksik diye es geçilen biraz da değer görmeyen bir karakter..Yazar öyle kilit anlarda öyle güzel düşündürtür ve konuşturur ki Neriman ablamızı akıllı diye geçinen çoğu kişiden daha akıllı olduğunu anlarız.Kim bilir bir şeylerin farkında olmak hatta fazlaca farkında olmak da deliliktir.
Ve Seher..Mücadele eden,inanan,inanmak isteyen insanın simgesidir.Roman sonundaki dik duruşu hayata,hayatın getirdiği her şeye okkalı bir tokattır sanki.
Romanın öğretmen tipi ile başlayıp onunla bitmesi tesadüf olmasa gerek.Mükemmel bir başlangıç ve son..
Her şeye inat içimizde zorunlu yeşermesi
Çeşit Çeşit Kaygılar ve Korkular Kitabı1000k
Kaç kaygı çok kaygı olur ya da korkuların toplamı nasıl soğutur hayattan? Aksine bağlar mı hayata korkular, peki ya kaygılar siler mi tüm yaşanacak kötü günlerin vehametini..Bu cümleler geçti aklımdan hikayeleri tek tek okurken.
Aslında hikaye kitapları çok soğuk gelir bana.Elimi uzatırım yok bu dursun şu romanı bitireyim sonra o hikaye kitabını okurumlu cümlelerin ardından biraz temkinli biraz da mesafe ile yaklaşırım tüm hikaye kitaplarına..
Muhtelif Evhamlar Kitabı’nı elime almam ve kısa sürede okumam kendi kendimin ön yargılarını kırmam müthiş bir tecrübe oldu.
Yazar sıkmadan,bunaltmadan,derine iner gibi yapıp yüzeysele de selam vererek hikayeleri ince ince işlemiş.Hikayeleri okuyup bitirdiğinizde her karakterin ayrı bir özelliği kalıyor zihninizde.Oradaki karakter gibi düşünmek,onun yerine geçmek istiyorsunuz bu doğal akışta.
En sevdiğim yanı duyguların çok samimi ve içten bir şekilde anlatılmasıydı.Özellikle son hikayede farklı duyguları bir arada yaşadım.Daha bir önceki cümle yeni bitmişken bir sonraki cümlenin kelimelerine göz atarken güldüm,üzüldüm,şaşırdım,heyecanlandım…
Dilin belli bir kalıba sokulmadan gayet içten yer yer aşırı doğal akış içinde olması da beni memnun etti açıkçası.
Hukuk mezunu genç bir yazarın ilk kitabı ile tanış olmaktan memnun oldum.Sizin de memnun olacağınızı düşünüyorum.
Covid Geceleri!1000Kitap
Veba Geceleri..
Bitmesin diye en yavaş okuduğum kitaplar listesinde tüm sıralamaları değiştirerek en başa yerleşen kitaptır kendisi.Okuduğum bir kitap hakkında düşünürken sözcükler hızlı bir şekilde süzülüp kolayca yerlerini alır fakat bu kitabı nasıl toparlayacağımı inanın ben de bilmiyorum.
Birçok eserini okudum Orhan Pamuk’un.Her seferinde kelime dizilimine,düşüncesine,bakış açısına,kurduğu o mükemmel dünyalara,götürdüğü ılık iklimlere hayran oldum. Bu düşüncelerime +1 Veba Geceleri’ni ekleyerek devam edeceğim.
Yazarın 40 yıl üzerinde düşündüğünü ve 5 yıl içerisinde bu eseri yazdığını,eser hakkında çok az da olsa inceleme yapan herkes bilgi sahibi olmustur. Aylar önce “Beyaz Kale” adlı romanını okurken de veba dönemini ayrıntılı olmasa da hoş bir şekilde tasvir etmiştir.Zaten yazar bu romanı kısa tutmuştur aslında pası, vebayı daha detaylı,geniş bir şekilde işleyeceği Veba Geceleri adlı bu muhteşem esere atmıştır.
Eserin kurgusu ilk bakışta adında da belli olduğu üzere salgınla mücadele üzerine kurulu. Çin’den Hindistan’dan yayılan ve Osmanlı topraklarını da etkisi altına alan kolera, veba salgınları işleniyor romanda. Batı’daki bilimsel gelişmeleri takip etmeye çalışan, pozitif bilimin ışığında hareket etmeye gayret ederken siyasi, bürokratik engellere takılan, tekkelerle, üfürükçülerle adeta savaş veren bilim insanları ise kurgunun baş kahramanları.Osmanlı soyundan gelen Pakize Sultan ise tüm olayların merkez üssü dersek yanılmış olmayız.
Kitap o kadar çok katmanlı ki durup düşünüyor bir öncesi sayfayı tekrar gözden geçiriyorsunuz.Karakterler ve temalar iç içe.Esaretin bağımsızlıkla,aşkın ihanetle,yaşamın ölümle,korkunun mutlulukla raksını -nasıl olur demeyin- kitapta hayretler içinde görüyorsunuz.
Kurguyu öyle muhteşem ve güçlü bir şekilde yapmış ki
Doğan ve Doğurulan1000Kitap
Bütün hikayeler, bir şeyleri saklayabilmek arzusuyla uydurulmamış mıdır? Pek ala öyledir.Ama saklamaya çalıştığınız her ne varsa anlattığınız hikaye ile çoktan gün yüzüne çıkmıştır .İşte saklayabilmek için anlatılan gün yüzündeki başarılı bir roman:Piri
Son 100 yılın en iyi 40 romancısı Faruk Duman ve su ile tüm evreni bütünleştirdiği eseri Piri.. Ödüllere değer vermeyen fakat en prestijli ödüllere sahip Faruk Duman’ın bu eserinde doğa ile insan bir bütündür.Roman doğan ile doğurulanın hikayesidir bir nevi..Roman boyunca düşünürsünüz doğan kim doğurulan kim bu düşünce de sizi alır su altına ahtapotlara,yunuslara götürür,oradan çıplak kadınlar adasına sürükler.. Yani anlayacağınız su üzerinde derin,fantastik,masalsı rüya tadında bir yolculuk yapar , arada derin derin hülyalara dalar, gerçekle kurgunun kıyasıya kavga ettiğini görürsünüz. Kitap yer yer “İhsan Oktay Anar” ve “ Mine Söğüt”ü getirdi aklıma.Fakat kendine ait dili,kelimelere hükmedişi,seçtiği metaforlarla tamamen özgün bir yazar izlenimi uyandırdı.”Söz sezilmek ister,sezildi mi söze gerek kalmaz” düsturu ile hareket eden yazar sezgi ve sözü balıksırtı örgüsüyle resmetmiştir adeta.Tavsiye elbetteki olunur.
Reklam