KNG
@Biefseer
Konya
28 Aralık
66 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Genç Timaş Yayınlarının eserlerinden biri olan Hafıza Koleksiyoncusu, bizi hafızanın derinliklerine ve zamanın döngüsüne davet ediyor. Yazar, basit ama etkili bir dille kitabın daha ilk sayfalarından itibaren okuru kendine çekmeyi başarıyor. Kitabın ismi çok orijinal, anlatmak istediği mesajı çok güzel vermiş. Aslında hepimiz birer hafıza koleksiyoncusuyuz; fakat günümüzün hız çağında ne yazık ki bu özelliğimizi giderek kaybediyoruz.
Kitaptaki tarihi vurgular çok güzel bir şekilde aktarılmış. Özellikle Cem Sultan ve Beyazıt olaylarıyla ilişkilendirilmesi, bu polisiye romanına hem farklı bir derinlik katmış hem de hoş bir nüans olmuş.
Sonuç olarak Hafıza Koleksiyoncusu, unutmanın sıradanlaştığı bir çağda hatırlamanın, saklamanın ve ibret almanın önemini hatırlatan bir eser. Hafızasını tazelemek isteyen herkes için okunmaya değer.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Serinin ilk iki kitabını da okudum. Yazar tam tadında bırakmış. Yalın bir dille anlatılan eser, elinize aldığınız gibi bitiyor. Hani bazen çerezlik niyetine kitap okumak ister ya insan bu kitap da öyle. Çıktığı mecraya kıyasla konusu daha masum, sınırları güzel ayarlanmış.
Betül’ü de Ömer’i de ayrı sevdim. Ama en çok teyzeleri sevdim. Betül gibi bir kızı kabullenmek, çok zor ama iki teyzemizde onu kızları gibi sevdi. Sanki Betül onlar için gelincik çiçeği gibiydi. Yapraklarını dökmesinden korkarcasına yaklaşmalarını çok sevdim.
Betül’ün gelgitleri de güzel yansıtılmış. Yaptığı her şeyde bende içimden, yapma kızım bunu diye serzenişlerde bulundum. Kendimce kitabı kapatıp bazı yerlere yeni konular yazdığım da oldu:)
uzun lafın kısası yaşınız 20’nin üzerindeyse çok beklentiye girmeden, zevkine okuyun.
Genç Timaş'ın sanırım bütün kitaplarını gönül rahatlığıyla okunduğunu söylemeliyim. Çocuk kitaplarını okumanın kesinlikle yaşı yok, hangi yaşta okursanız okuyun elbet ondan çıkaracağınız bir ders oluyor. Bu kitapta benim hisseme düşen derste inandığın yolda yürümekten korkmamak, sevdiklerine ne pahasına olursa olsun güvenmek.
Bizim 5 küçük yetim, yaşları küçük ama kendileri bir hayli büyük. Zaten insanların büyüklüğünü yaşların belirlemesi çok saçma değil mi? Kitapta en sevdiğim karakter Milou'ydu. Çok yüce gönüllü bir karakter. İnançları doğrultusunda hareket etmesi, kendini feda edilebilir biri olarak görmesi, arkadaşlarına bakışı, hikayelerini anlatışı hepsi çok güzeldi. Keşke o karnavala bende katılabilseydim de o gösteriyi izleyebilseydim.
Velhasıl küçük büyük herkes gönül rahatlığıyla okuyabilir.
İsmi dikkatimi çektiği için okumaya başladığım ama içinde merak edici hiçbir unsurun bulunmadığı bir kitap. Yazar okunsun diye tüm tuşlara basmış gibi yazmış. Hüzün, aşk, cinsellik eklendiğinde kusursuz bir kitap olacağını düşünmüş. Düşüncesine sağlık!
Kitaptaki öyküler çok samimi bir dille yazılmış. Konyalı olmamdan kaynaklı Konya da geçen yerleri okurken gülümsedim ve kendimi kitaba daha aitmişim gibi hissettim. Bu kitabı diğer kitaplardan ayıran en önemli özelliği okurken çok fazla düşünme fırsatım oldu. Yazan tek bir cümle bile o sayfaya dakikalarca bakmama yetti. Aslında öyle güçlü bir kitap değil, basit yazılmış ama bazen insan her şeyi o basit şeylerden öğreniyor. Kitaptaki karakterlerinin her birinin ayrı çığlığı vardı, var olmanın ne demek olduğunu, var olamamanın ne kadar acı olduğunu bilenler, bulunduğu kaba sığmayanlar, kendilerine bir kap bulamayanlar..
Yazar bulmuş da yüreğindeki üç çiviyi peki senin yüreğinde kaç çivi var? Hangi greyder yıktı senin duvarlarını? Hangi umuttu seni bekleten ve hazırlayan? Hangi değirmendi kollarını çekinmeden kaybettiğin? Hangi duanın kabulüydün? Hangi yazının rüyasıydın?
Yazar gönlünden ne koparsa onu sayfalara yansıtmış. iyi ki de yansıtmış..
