Puan vermedi·136 syf.·
4 günde okudu
·2022 30. kitabı
Reklam
Benim için yeri çok çok farklı olan bir şair Şükrü Erbaş. Bu eseri şair, eşi Hatice'nin (Ömür Hanım) ölümünden sonra kaleme alıyor. 2015 senesinde eşini kaybeden şairin kaleminden, yüreğinden çıkan o kadar güzel ifadeler ki bunlar..Sevmek bundan başka nedir ki Ömür Hanım(?)
Ben sadece yüreğinizle okumanızı isterim. İnanın anlatacak, söyleyecek çok şey var ama ben dile getirmekte çok acizim..
Harfim, hecem, cümlem
Bütün hatıralarımızı toplayıp geleceğim
Ayrılık o zaman tamam olacak.
...
Eşiksiz evim, penceresiz odam
Sevdiğim ne varsa bir bir geliyor ardından
Ölüm beni sana hazırlıyor..
...
Yollarımın sahibi
Ben ölene kadar
İkimiz de bir yere gitmiyoruz.
...
Yalnızlığımın annesi
İnsan ölünce yalnız kendisi ölmüyor
Ne diyordu Metin abi
Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri
Bir gün benimle birlikte
Yok olup gidecekler, öyle mi?
...
Hayat bilgim, gönül evim, tarazlı sokağım
Merhamet, onurun ilk harfiymiş
Bunu da sen yazdın çizgili defterime.
Seni unutacak ömrüm kalmadı
Bir soğuk zamanın akşamında
Dönüp yine sana başlıyorum...
...
Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün
Mezarından başka harf kalmadı ağzımda.
Yoruldum kalabalığın hayatından
Yaşamak diye el çırptığım ne varsa
Şimdi bir ölüm türküsü, bir hatıra yangını
Yalnızlık çark dönüyor üstümde.
Yeryüzü şarkım, sürmeli pencerem
Her sabah aynı soğuk
Her akşam aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer..
